است كه او را با سرعتى بيش از آنچه خودش مىآيد به سوى خويش ببرد ، فرشتگان رحمت نيز آنها را به سوى بهشت مىبرند . به هر حال در اينجا نيز « زمر » كه به معنى گروه كوچك است نشان مىدهد كه بهشتيان در گروه‌هاى مختلف كه نشانگر سلسله مراتب مقامات معنوى آنهاست به سوى بهشت مىروند . « تا اينكه آنها به بهشت مىرسند در حالى كه درهاى آن از قبل براى آنها گشوده شده است ، و در اين هنگام خازنان و نگهبانان بهشت ، آن فرشتگان رحمت به آنها مىگويند : سلام بر شما ! گوارا باد اين نعمتها برايتان ، داخل بهشت شويد و جاودانه بمانيد » ! ( * ( حَتَّى إِذا جاؤُها وَفُتِحَتْ أَبْوابُها وَقالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ ) * ) ( 1 ) . جالب اينكه در مورد دوزخيان مىگويد هنگامى كه به دوزخ مىرسند درهايش گشوده مىشود ، ولى در مورد بهشتيان مىگويد درهايش از قبل گشوده شده ، و اين اشاره به احترام و اكرام خاصى است كه براى آنها قائلند ، درست همانند ميزبان علاقمندى كه درهاى منزل خود را پيش از ورود ميهمان مىگشايد و در كنار در به انتظار او مىايستد ، فرشتگان رحمت الهى نيز همين حال را دارند . در آيات گذشته در مورد دوزخيان خوانديم كه نخستين سخن فرشتگان عذاب ملامت و سرزنش سخت به آنها است كه با داشتن اسباب هدايت چرا به اين روز افتاده‌اند ؟ ! ولى در مورد بهشتيان نخستين سخن « سلام و درود و احترام و اكرام است »

--> ( 1 ) در اينكه جزاى جمله شرطيه ( * ( إِذا جاؤُها ) * ) چيست ؟ در ميان مفسران گفتگو است از همه مناسبتر اين است كه گفته شود جزا جمله « * ( قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها ) * » است ، و واو آن زائده است ، اين احتمال نيز داده شده است كه جزا جمله محذوفى است و در تقدير « سلام من اللَّه عليكم » يا اينكه حذف جزا اشاره به اين است كه مطلب به قدرى گسترده و عالى است كه قابل توصيف نمىباشد بعضى هم « فتمت » را جزا دانسته و « واو » را زائده مىدانند .